taslak. ne zaman yazsak.

Nisan 4, 2011

bi kac taneydiler evvela, derken, on oldu yüz oldu bin oldu. bugün baktim milyon olmus. milyonlarca incikcincik -say bi hele, neymis bilek dersen sâyet, kelimeler kifâyetsiz- sey ister olmusum. hepsi ayni kapiya cikan, illâ o olursa tam olan. tatmadigim ama tadini özledigim.görmedigim ama yüzünü sevdigim.duymadigim ama bana sarkilar söyleyen.kizmadigim ama bazen bana küsen.almadigim ama bana hep veren.pisirmedigim ama ellerime tez saglik dileyen.dökmedigim ama temizleriz diyen.gel demedigim ama hic gitmeyen.milyon tane istegimin hepsini bi ipe dizsem.. boncuk bile degiller; uyumsuz, ahenksiz, akissiz, kavissiz, lüzumsuz, ottanboktan ama pamuk gibi olan bu dizgiler. hep ayni kapida, tek sira olmus komut bekliyo.

gitmiyorum artik o kapiyabukapiyasutepeye

yetkili mercii bana göz kirpti, dilekcem ellerinde.

kucagina kivriliyorum ben her gece. kucagi var mi bilmesem de, kivrildigim onun kucagi.

kulagina fisfisfis fiskos yapiyorum ben sık araliklarla -kulagi var miymis, aman o nasil lafmis- hiic sallamadan

damlayan suda, yankilanan davette, üzüntüde ve huzurda

mütemadiyen enterliyorum. bosluklari dolduruyorum. vakt-i zamânini beklemiyorum. cünkü o zaman ne zaman bilmiyorum.

aslinda ben diyorum ki; dedim gitti. sen biliyosun beni.

Reklamlar